آهنگ و ویدئو کلیپ عادت از شادمهر

اینم شعرش

آغوشتو به غیر من به روی هیشکی وا نکن
منو از این دلخوشیا و آرامشم جدا نکن
من برای با تو بودن پر عشق و خواهشم
واسه بودن کنارت تو بگو، به هر کجا پر می کشم
منو تو آغوشت بگیر، آغوش تو مقدسه
بوسیدنت برای من تولد یک نفسه
چشمای مهربون تو منو به آتیش میکشه
نوازش دستای تو عادته ترکم نمیشه
فقط تو آغوش خودم دغدغه هاتو جا بذار
به پای عشق من بمون، هیچکسو جای من نیار
مُهر لباتو رو تن و روی لب کسی نزن
فقط به من بوسه بزن، به روح و جسم و تن من

دانلود در ادامه مطلب

امروز می خواهم باتو سخن بگویم باخود تو همین امروز امروز كه خسته

ودلشكسته ازتقدیرم

امروز كه بهانه ام رنك عاشقانه دارد.

امروزكه موج نگاهم دركوچه باغ های دلم سرگردان است

راستی یادت می آید كه گفتی تاابدمرادر آلاچیق محبتت محبوس می كنی

یادت می آید گفتی تا همیشه تكیه گاه قلبی خسته منی

بس چه شد كه غریب وتنها رهایم كردی

دلم می خواهد بروم ودر وادی تنهایی خود های های بگریم دلم می خواهد بروم

بروم نمی دانم كجا اما می خواهم درانتهای این جاده ی تاریك در انتظارت

بمانم

خوب من فانوس نگاهت را از من دریغ مدار.

بهر نان خانه ای

کودکی از سوی سرما می زند دندان به لب

دخترک مشغول عیش با بیگانه ای

مرد بیگانه بعد از آن همه پول درشت

داد دست دخترک پول سیه چندانه ای

بعد از آن لعنت فرستادم به خود بار دگر

تا چنین مست و شتابان نروم بر در هر خانه ای

بار الهی این چه ماتم سرایی است آخر

دختری عصمتش را می فروشد بهر نان خانه ای...؟ 

آغاز سال ۱۳۸۸ مبارک باد

         اگر دل دلیل است              

                     سرا پا اگر زرد و پژمرده ایم

                 ولی دل به پاییز نسپرده ایم

                 چو گلدان خا لی،لب پنجره

                 پر از خا طرات ترک خورده ایم

                 اگر داغ دل بود،ما دیده ایم

                 اگر خون دل بود ،ما خورده ایم

                 اگر دل دلیل است،آورده ایم

                 اگر داغ شرط است،ما برده ایم

                 اگر دشنۀ دشمنان،گردنیم!

                 اگر خنجر دوستان،گرده ایم!

                 گواهی بخواهید،اینک گواه:

                 همین زخمها یی که نشمرده ایم!

                 دلی سر بلندو سری سر به زیر

                 از این دست عمری به سر برده ایم

                        ((قیصر امین پور))     

عهد

عـهد بستم بـا خــــودم تــا بعد از ایــــن            ســــهـم دل را کـــم کـنـم از زهـــر کـیــن

عـهد بستم تـا گلایـه کـم کنم از روزگــار           عـــهد بستــم تـا نتـی بــاشـم لـب آواز تـار

عـهد بستم روشنی باشم چونان سایه ها            تـــا بـگـیرم از تـن هـسـتی تمـام لایـه هــا

عـهد بستم تا پذیرم هرچه باشد سهم من           آینه کارش ریا نیست فرقی ندارد مرد و زن

عهد بستم گر شکستم باشم آنی که هستم          آسمان قـدش دراز و قـد مشتی ظرف دستـم

شاعر(یدی)

باید تورو پیدا کنم
شاید هنوزم دیر نیست
تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست
با اینکه بی تاب منی بازم منو خط میزنی
باید تو رو پیدا کنم تو با خودت هم دشمنی
کی با یه جمله مثل من میتونه آرومت کنه
اون لحظه های آخر از رفتن پشیمونت کنه
دلگیرم از این شهر سرد
این کوچه های بی عبور
وقتی به من فکر می کنی
حس می کنم از راه دور
آخر یه شب این گریه ها سوی چشام می بره
عطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی میپره
باید تو رو پیدا کنم هر روز تنهاتر نشی
راضی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی
پیدات کنم حتی اگه پروازم پرپر کنی
محکم بگیرم دست تو احساسم باور کنی

باید تورو پیدا کنم
شاید هنوزم دیر نیست
تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست
باید تو رو پیدا کنم هر روز تنهاتر نشی
راضی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی

دانلودش در ادامه مطلب

ما پرنده های تنها
زیر شیرونی خونه
هر دو تا خسته ز غربت
هر دو آواره ز لونه
ما دو تا مثل مسافرای كویر
تشنه جرعه ای از محبتیم
ولی بیگانه ز هم
در این سراب لب پر بسته
پر از شكایتیم
اگه دست سرنوشت
رقم بختو برامون می نوشت
یا اگه غارت باد
بهمون فرصت بودن می داد
دیگه دنیا برامون تنگ نمی شد
دیوارای لونمون سنگ نمی شد
حالا هم دیر نشده
میتونیم پرامون و باز بكنیم
راه یك لونرو پیدا بكنیم
لونه ای كه عشق برامون بیاره
خنده و شادی رو لبهامون بذاره
اونجایی كه غم فردا نباشه
واسه این دل تنها نباشه

 از طرف یه دوست خوب(لیلی)

ای کاش...

عشق                                      بیداد    من

باختن                  یعنی                    لحظه                 عشق

جان                          سرزمین             یعنی                        یعنی

زندگی                                 پاک من عشق                               لیلی و

قمار                                                                                    مجنون

در                              عشق یعنی ...           شدن

ساختن                                                                               عشق

دل                                                                                   یعنی

كلبه                                                                        وامق و

یعنی                                                                   عذرا

عشق                                                           شدن

  من                                                عشق

 فردای                                یعنی

  كودك                        مسجد

  یعنی             الاقصی

عشق  من

عشق                                      آمیختن                                         افروختن

یعنی                                 به هم          عشق                               سوختن

چشمهای                      یكجا                    یعنی                       كردن

پر ز                 و غم                            دردهای             گریه

خون/ درد                                                   بیشمار

  عشق                                 من

    یعنی                           الاسرار

    كلبه                  مخزن

         اسرار     یعنی      

منبع جنگل عشق

...؟

من بنای عقل را در هم کوبیدم
با دستهای عشق
من شادیهایم را معامله کردم
با ذره ای از اندوه لاله
من آسمان را به اشک کشیدم
و کویر را با خنده پُر کردم
من گلوله را به خنجر
و ساقه های گندم را به نوازش داس
معتاد کردم!
به کویر آموختم زخمهایش را
با نمک مرهم کند!
من برای تنهایی عشق شقایق دشت دور
به وحشت افتادم
و خدا را از ایمان خویش
ترساندم!

ღ★ღ عشق یعنی چه؟ ღ★ღ

به كودكی گفتند :عشق چیست؟ گفت : بازی به نوجوانی گفتند : عشق چیست؟ گفت : رفیق بازی به جوانی گفتند : عشق چیست؟ گفت : پول و ثروت به پیرمردی گفتند : عشق چیست؟ گفت :عمر به عاشقی گفتند : عشق چیست؟ چیزی نگفت آهی كشید و سخت گریست به گل گفتم: عشق چیست؟ گفت : از من خوشبو تره به پروانه گفتم: عشق چیست؟ گفت :از من زیبا تره به خورشید گفتم عشق چیست؟ گفت: از من سوزنده تره به عشق گفتم تو آخر چه هستی ؟؟.. گفت نگاهی بیش نیست.م اگر از شما بپرسندعشق چیست ؟شما چه میگویید؟؟؟؟

باید فراموشت کنم

باید فراموشت کنم

چندیست تمرین می کنم

من می توانم ! می شود !

آرام تلقین می کنم

حالم ، نه ، اصلا خوب نیست ....

تا بعد، بهتر می شود ....

فکری برای این دلِ آرام غمگین می کنم

من می پذیرم رفته ای

و بر نمی گردی همین !

خود را برای درک این ، صد بار تحسین می کنم

کم کم ز یادم می روی

این روزگار و رسم اوست !

این جمله را با تلخی اش ، صد بار تضمین میکنم......

عشق

اجازه هست عشق تو رو تو کوچه ها داد بزنم؟

رو پشت بوم خونه ها اسمتو فریاد بزنم؟

اجازه هست که قلبمو برات چراغونی کنم؟

پیش نگاه عاشقت چشمامو قربونی کنم؟

اجازه میدی تا ابد سر بزارم رو شونه هات؟

روزی هزاروصد دفه بگم که میمیرم برات؟

اجازه میدی که بگم حرف ترانه هام تویی؟

دلیل زنده بودنم،درد بهانه هام تویی؟

اجازه هست تا ته مرگ منتظرتو بشینم؟

تورویاهای صورتیم ،خودم رو با تو ببینم؟

اجازه هست جار بزنم بگم چقدر دوست دارم؟

بگم میخوام بخاطرت سربه بیابون بذارم؟

اجازه میدی قصه  هام باعشق تو جون بگیره؟

چشمای عاشقم واست روزی هزار بار بیمره؟

اجازه میدی عشقمو همش بهت نشون بدم؟

پیش زمین و آسمون واسه تو دس تکون بدم؟

اجازه میدی که فقط تو دنیا با تو بمونم؟

هرچی که عاشقانه بود به خاطر تو بخونم؟

اجازه هست پناه من گرمی آغوشت بشه؟

هر اسمی جز اسم خودم دیگه فراموشت بشه؟

اجازه هست؟بگو که هست،من همشو دارم میگم

با تو به آسمون میرم،با تـــــــــــو یه آدم دیگم

اجازه میدی که بگم،من مال تو،تو مال من؟

من از تو خواهش میکنم که زیر وعده هات نزن

اجازه تو دست تو،اجازه من دست تو

خنده من خنده تو،شکست من شکست تو

   بچه بودم   

بچه بودم نه دیگه منتظر زنگ بودم

نه دیگه واسه تو و مثل تو دلتنگ بودم

بچه بودم تو نبودی شبا زود خوابم می برد

دل کوچیکم فقط غصه بازی رو می خورد

بچه بودم  همه ام مثل خودم بچه بودن

بچه بودم همه چی درست می شد٬ سخت نبود

هیچکی اندازه من اونروزا خوشبخت نبود

بچه بودم قدرمو زمونه بیشتر می دونست

کوچمون حال منو از تو که بهتر می دونست

بچه بودم کسی مثل تو باهام بد نمی شد

بی توجه از کنار رویاهام رد نمی شد

بچه بودم عالمی بود آخه عاشق نبودم

از دس چشمای تو٬ تو حسرت دق نبودم

بچه بودم توی قایق بی تو خیلی خوش گذشت

دنیا رو کاش می دادم سالای رفته بر می گشت

بچه بودم خبر از خواهش و التماس نبود

لابه لای دفترام٬ جز دو تا برگ یاس نبود

بچه بودم دلم از هیچکسی ناراضی نبود

فکر و ذکرم پیش هیچ چیزی بجز بازی نبود

بچه بودم آسمون یه عالمه ستاره داشت

غصه مون هرچی که بود یه دنیا راه چاره داشت

بچه بودم قهر و آشتیم روی هم لحظه نبود

اخم و دردم واسه حرفی که نمی ارزه نبود

بچه بودم قلبای تو دفترم حقیقی بود

روی دفتر خاطراتم عکس جوجه تیغی بود

بچه بودم چقدر شعرای خوب بلد بودم

کندن اسمارو رو درخت و چوب بلد بودم

بچه بودم شادی پر بود تو دل بادکنکم

آخر اون روزا کسی بود که بیاد به کمکم

بچه بودم غروبا بوی غریبی نمی داد

کسی هدیه به کسی ساعت جیبی نمی داد

بچه بودم اگه مثل حالا مجنون می شدم

از بزرگ شدن واسه ابد ٬ پشیمون می شدم

(حیدرزاده)

آوار

برگــهای

زرد فرو ریخته

برسطح کوچه های شهر

رنـــگ کوچه ها پریده است

رنگ آدمهای شهر پریده است

هیـچـوقـت از دنـیـایـی که با

انفجاری خلق شده است

انـتــــظـار صــــلـــح

نــداشــتــــــه

باش

مستی

گفتا ز دست مستی تنها چرا نشستی؟

گفتم که تا ز لطفت دستی زنی به مستی

گفتا که من ز مستان دست دعا نگیرم

گفتم به خاک راهت مستم که تا بمیرم

گفتا که مست عیشی دوری  گزین ز پیشت

گفتم که مست گشتم با چشم مست خویشت

گفتا برو که شاید میخانه شد به راهت

گفتم خدا نهاده میخانه در نگاهت

گفتا مگر ندانی میخوارگی حرامست؟

گفتم چو عشق آید نیک و گنه کدامست

گفتا خمار و مستی دانی خودت چه داری ؟

گفتم که تا تو هستی یا مست یا خماری

گفتا ز من چه دانی اینگونه ناگرانی ؟

گفتم که هیچ اما دانم که زعفرانی

گفتا که روی  بر  خاک از بهر چه نهادی؟

گفتم ببینمت رو من جان دهم ز شادی

گفتا چرا فکندی بر فرش آن نگاهت؟

گفتم قدم نه ای گل چشمست فرش   راهت

آنگه به زیر پایش روشن شد این نگاهم

دستم گرفت و برد او،تا اعفو شد گناهم

( شاعر: یدی  )

قصه ی تنهایی

اولین شعرم ردیفش درد بود

قصه ی تنهایی یک مرد بود

قصه ی مردی که از شهر سکوت

ناله را همراه خود آورده بود

سرگذشت شاعری که سالها

در غریبی زندگی میکرد بود

چهره پژمرده و بی جان من

نقش مرگی در هوای سرد بود

مثل پائیز همیشه جاودان

رنگ و روی   واج هایم زرد بود

هر کلامی  را که می گفتم طلاست

دست هاهی من کشیدم ، گرد بود

من شمارش کردم آن ابیات زوج

چون به آخر می رسیدم ،  فرد بود...

 (نوشته شده توسط عاشق)